เพื่อนสนิท...ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆไป...
ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆ อย่าง ที่คล้ายๆ กับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น...ถึงจะมาสนิทกันได้...

บางที อาจไม่ใช่นิสัย...
บางที อาจไม่ใช่หน้าตา...
บางที อาจไม่ใช่ฐานะ...
บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้...
แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มี...

บางครั้ง...เราก็ไม่ไปที่ที่เราอยากไป...เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย ...
บางครั้ง...นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน...น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด...
บางครั้ง...ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย...เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้...
บางครั้ง...ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้...ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆ ที่หัวไหล่ บอกเป็นนัยๆ ว่า เราอยู่ตรงนี้...

ชอบคำๆ นึงที่บอกว่า...เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน...แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก...
เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ...มากจนบางคนแยกไม่ออก
เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน...ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย...

แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก...
เพื่อน...จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที...
ไอเพื่อนสนิทเรา มันคงจะชินแล้ว...
ที่เวลาเรามีรักทีไร เราก็จะห่างๆ มันไปทุกที...
เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที...ก็ตอนอกหักนู่นแหละ...

ก็เคยคิดเหมือนกันนะ...ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง...
คงจะประมาณว่า..."แม่ม...พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน"...
"กะเพื่อนไม่เคยช่วยไรเลย ทีกะแฟนแทบถวายหัว"...
"ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรเพื่อนได้ใช่ไหม"...

คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ...
เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก...
ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย...
นานๆ ถึงจะได้คุยกันที...

แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา...
นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน...
อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน...
ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว เราก็จะไล่มันกลับไปนอน...
ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น...
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว...

แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า... 'เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ'...
'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ'...

แต่แทนที่มันจะด่าเราว่า อกหักแล้วค่อยนึกถึงเพื่อน...
กลับกลายเป็นว่า..."รู้ไหมว่าเพื่อนดีใจแค่ไหน"...
"ที่เวลาเพื่อนเสียใจ"..."เราเป็นคนแรกที่นึกถึง"...

นี่แหละที่บอกว่า...'เพื่อน'...
'คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา'...
'แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง
ไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน...